sebu


se·bu a 1 penuh (oleh barang yg tertimbun): parit yg --; 2 sendat atau buntu (tt pipa, hidung, dsb);
me·nye·bu v mengisi penuh-penuh; menimbun (liang dsb);
me·nye·bu·kan v menjadikan (menyebabkan) sebu; menimbun (dng sesuatu)